Ο χρόνος, νοσταλγός του εαυτού του
και των νοσταλγιών του αναπλάστης,
των φωτεινών τεκτονημάτων
των μυστηριακών θαυμάτων
της αχανούς διαπλασματικής υφής του
αυτοπλάστης

Κατέρχεται αποθριαμβικά στις οικογένειες της Ύλης
ν' αναδεύει την πολυδυναμική αρχέγονη Εστία
της αναπότρεπτης, ασύλληπτης αναδημιουργίας.
Θριαμβικά ανέρχεται τις κλίμακες του Λόγου
να εισχωρήσει στον Ναό της μεταμόρφωσής του.

Σαν κύμα από φράγμα σε φράγμα τών Συμπάντων,
σαν συγχορδία κλίμακας, το φώς που είναι νότα,
ανιχνευτής των αχανών μεταίχμιων οριζόντων
που πάλλονται και εισχωρούν μες την πομπή τού Όντος.

Ο χρόνος αγωγός των φωτομυστηρίων
και λειτουργός από - και συγκαλύψεών των
μες στον υπέρτατο Ναό της Κοσμικής Τελετουργίας
Ιεροφάντης του Νοός και Κοσμικός Νυμφίος
και στοιχειάρχης μήκιστος, πρώτος Τετρακτυάρχης.

ΜΑΝ. ΚΑΠΟΥΣΙΔΗΣ