Φαίνεται ότι το ψώνιο να εμφανίζεται πάντα κάποιος περίεργος ψυχο-προβληματικός και να παρουσιάζεται είται σαν ψευδο-Μεγαλέξανδρος είτε σαν απόγονος και εκπρόσωπος κάποιων ψευδο-μακεδόνων δεν είναι σύγχρονο (επί Γκληγκόρωφ και γυφτο-σκοπιανών) φρούτο.
Τα ψώνια των ψευδο-μεγαλέξανδρων και των ψευδο-μακεδόνων πρωτοεμφανίσθηκαν στην γή την εποχή που ζούσε ο ίδιος ο Μέγας Αλέξανδρος!
Απίστευτο και όμως αληθινό. Την εποχή που ζούσε ο Αλέξανδρος μια μεγάλη ψωνάρα, που γιά ιστορική σύμπτωση ήταν από την περιοχή των σημερινών Σκοπίων, εμφανιζόταν στο στράτευμα σαν Μεγαλέξανδρος.
Επειδή εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν τρελλοκομεία τον περνούσαν στην πλάκα, μέχρι που κατάλαβαν ότι δεν ήταν πλάκα αλλά κομπίνα και κονόμα η δουλειά μαζί με προδοσία πρώτου βαθμού. Το εκπληκτικό αυτό γεγονός περιγράφεται στον Αρριανό, Αλεξάνδρου Ανάβαση Α25.
Ο τρελλάρας αυτός λεγόταν Αλέξανδρος και ήταν υιός του Αέροπου (αυτό τι μου θυμίζει....) και συνωμοτούσε κατά του Μέγα Αλέξανδρου.
Ο Μεγαλέξανδρος συγχώρησε πολλές φορές τον ψευδο-μεγαλέξανδρο μια και τον περνούσε για τρελλάρα πρώτου μεγέθους, μέχρι που συνελήφθη ο Πέρσης Σισίνης από τον Παρμενίωνα να μεταφέρη χίλια χρυσά τάλαντα (6.000.000 δραχμές τις εποχής) σαν αμοιβή στον ψευδο-μεγαλέξανδρο για να σκοτώση τον πραγματικό.
Τα ψώνια είναι διαχρονικά. Βέβαια είχε το ίδιο τέλος ο παλαιός ψευδομεγαλέξανδρος με αυτό που σύντομα θα έχουν και οι σύγχρονοι μιμηταί του.
Πέρασε πάνω του ένα τάγμα Αγριάνες και δεν έμεινε από τον ψευδο-μεγαλέξανδρο ούτε κοκκαλάκι για δείγμα....

ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΓΡΙΦΟΙ ΚΑΙ ΣΠΑΖΟΚΕΦΑΛΙΕΣ

Σήμερα σχεδόν σε κάθε εφημερίδα, περιοδικό κλπ υπάρχει και κάποιο πάζλ, σταυρόλεξο, γρίφος ή πνευματικό γύμνασμα. Και αυτά είναι επινοήματα των αρχαιοελλήνων όπως και κάθε τί άλλωστε.
Παρακάτω δίνουμε δύο γρίφους.

Είνεκα φωτός εγώ φως ώλεσα. Φως δε παραστάς φως μοι όπασσε φίλον ποσσί χαριζόμενος.
Εξ αιτίας του φωτός, έχω χάσει το φως μου. Όμως ήλθε ένας φίλος. Γιά την αγάπη των ποδιών του μου χάρισε πάλι φως.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ. ο λύχνος, διότι με το φως της ημέρας χάνει (σβύνει) το δικό του φως, και η λάμπα .

Αι Χάριτες μήλων καλάθους φέρον, εν δέ εκάστη ίσον έην πλήθος. Μούσαι σφίσιν αντεβόλησαν εννέα και μήλων σφέας ήτεον. Αι δ' άρ έδωκαν ίσον εκάστη πλήθος, έχον δ' ίσα εννέα και τρείς. Ειπέ, πόσον μεν δώκαν, όπως δ' ίσα πάσαι έχεσκον
Οι Χάριτες κουβαλούσαν καλάθια με μήλα. Είχαν όλες τον ίδιο αριθμό μήλων. Οι Μούσες ήλθαν μετά καί οι εννέα ζητώντας μήλα. Έδωσαν στην καθεμιά τον ίδιο αριθμό έτσι ώστε οι Τρείς και οι Εννέα να αποκτήσουν τον ίδιο αριθμό μήλων. Βρες πόσα έδωσαν έτσι ώστε να έχουν όλες τον ίδιο αριθμό μήλων.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ. Οι Χάριτες είχαν 12 μήλα ή οποιοδήποτε πολλαπλάσιο του 12.

Την παρακάτω σπαζοκεφαλιά έγραψε ο Μεσομήδης εκ Κρήτης κατά το 130 μ.Χ.
Έρπουσα, βεβώσα, ποτωμένα, νόθον ίχνος αειρομένα δρομάς, πτερόεσσα μεν ήν τα πρόσω γυνά, τα δε μέσσα βρέμουσα λέαινα θήρ, τα δ' όπισθεν ελισσόμενος δράκων. ούθ' ολκός απέτρεχεν, ού γυνά, ούτ' όρνις όλον δέμας ούτε θήρ· κούρα γαρ εφαίνετ' άνευ ποδών, κεφαλάν δ' ούκ έσχε βρέμουσα θήρ. φύσιν είχεν άτακτα κεκραμέναν· ατέλεστα τέλεια μεμιγμένα.
Είναι μια γυναίκα που πετά, έρπει ή βαδίζει, λέαινα που τρέχει και αφήνει παραπλανητικά ίχνη. Μία ιπτάμενη γυναίκα, που μέσα της βρυχάται ένα θηρίο και πίσω της ελίσσεται ένας δράκος. Και προχωρά..... Γυναίκα ή θηρίο, ερπετό ή πουλί; Και ίσως τίποτα και όλα μαζί. Γυναίκα; που είναι τα πόδια της; Θηρίο; που είναι το κεφάλι του; Είναι ένα περίεργο κράμα. Τέλειο και ατελές συγχρόνως.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ. η ΣΦΙΓΓΑ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Οι αρχαίοι δεν ήταν μόνο φιλόσοφοι. Ήταν απλοί άνθρωποι με όλα τα προβλήματα και τις χάρες. Εκτός από την αναζήτηση του απείρου αναζητούσαν και τον έρωτα και μάλιστα μερικές φορές ερωτευόταν παράφορα γράφοντας στιχάκια και ποιηματάκια για την καλή τους.
Ένα από τα ποιηματάκια αυτά είναι και αυτό που έγραψε ο Αρχίας χωρίς να γνωρίζουμε γιά ποιά το έγραψε και πότε.

Νήπι Έρως, πορθείς με το κρήγυον,
είς μέ κένωσον πάν σύ βέλος
λοιπήν μηκέτ' αφείς γλυφίδα,
ως άν μούνον έλοις ιοίς τινά χρήζων
άλλον οιστεύσαι μηκέτ' έχοις ακίδα.

Μικρέ μου Έρωτα, μου επιτίθεσαι.
Λοιπόν ας είναι.
Ας εκτοξεύσεις ένα προς ένα όλα τα βέλη σου,
εξάντλησέ τα.
Μοναδικό σου θύμα θάμαι εγώ.
Αν ίσως θέλεις να τοξεύσης και κάποιον άλλον σαν εμένα
βέλος κανένα πλέον δεν θα έχης.

Αν βρούμε και άλλα ποιήματα του Αρχία με πολλά αχ-βαχ θα σημαίνει ότι αυτός ατύχησε στον έρωτά του.

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΖΩΡΖΟΣ