Αυτά τα βράχια τα λιτά,
που είναι μέ αίμα ποτισμένα,
ΔΕΝ τα χαρίζω σε κανένα.

Τα υπερήφανα βουνά,
που είναι με δόξα στολισμένα,
ΔΕΝ τα χαρίζω σε κανένα.

Τις δανδελλένιες αμμουδιές,
με τα νερά τα αγιασμένα,
ΔΕΝ τις χαρίζω σε κανένα

Τα χώματά μας τα ιερά ,
απ' τους Θεούς ευλογημένα,
ΔΕΝ τα χαρίζω σε κανένα.

Δένδρα, χορτάρια και πουλιά,
πουν' με τον ήλιο ερωτευμένα,
δεν τα χαρίζω σε κανένα.

Τούτο τ' ολόχρυσο το φως,
που λούζει μέτωπα ανδρειωμένα,
ΔΕΝ το χαρίζω σε κανένα.

Τον καταγάλανο ουρανό,
τα σύννεφα τα χρυσωμένα,
ΔΕΝ τα χαρίζω σε κανένα.

Τούτη την χώρα την μικρή,
που ήρωες και Θεούς εγέννα,
ΔΕΝ την χαρίζω σε κανένα....

Πόπη Παπαδοπούλου